Дата публікацыі

Аб патэнцыяле і перспектывах развіцця Прыпяцкага Палесся

Тры кірункі развіцця

Нарада на ўзроўнi Прэзiдэнта аб перспектывах развiцця Прыпяцкага Палесся актуалiзавала ўвагу да гэтай унiкальнай тэрыторыi Беларусi. Безумоўна, кожны рэгiён нашай краiны мае свае адметнасцi i адпаведна свой патэнцыял, рацыянальны падыход да якога адкрые новые далягляды з новай якасцю жыцця. Чаму менавiта на гэтых тэрыторыях дзяржава сёння канцэнтруе значныя рэсурсы, шукаючы аптымальныя рашэннi з улiкам прыярытэтаў сацыяльна‑эканамiчнага развiцця? Давайце абмяркуем перспектывы, даючы аб'ектыўную ацэнку таму, што зроблена.

Прыпяцкае Палессе мае значны патэнцыял у сельскай i лясной гаспадарцы, прамысловасцi дзякуючы створанаму яшчэ ў савецкiя часы моцнаму падмурку, якi ўключае прадпрыемствы, мелiараваныя тэрыторыi. Але галоўны козыр — гэта палешукi з iх любоўю да працы, iнiцыятыўнасцю, жаданнем росквiту сваёй малой радзiмы.

У аснове праграмы развiцця гэтай тэрыторыi — тры кiрункi: стварэнне эфектыўнай эканомiкi, забеспячэнне фiзiчнага i духоўнага дабрабыту насельнiцтва i фармiраванне камфортнага асяроддзя пражывання.

Значная ўвага надаецца развiццю сельскай гаспадаркi. Па рашэннi Кiраўнiка дзяржавы ў якасцi мадэлi было выбрана ААТ «Парахонскае», вопыт гаспадарання ў якiм быў станоўча ацэнены падчас вiзiту Аляксандра Лукашэнкi ў мiнулым годзе. Згодна з праграмай у кожным раёне адна з сельгасарганiзацый атрымлiвала статус базавай i павiнна была пераймаць перадавыя формы i метады раслiнаводства i жывёлагадоўлi. Ужо на цяперашнi момант мы бачым станоўчыя зрухi. I паказальна, што дзяржава не робiць рознiцы памiж суб'ектамi гаспадарання рознай формы ўласнасцi. У дасягненнi мэтаў праграмы актыўна ўдзельнiчаюць i фермерскiя гаспадаркi, якiх на Палессi багата. Найбольш яскравы прыклад — Столiншчына. Адна з найбуйнейшых гаспадарак там — «АльшаныАгра», кiраўнiк якой прысутнiчаў на нарадзе ў Прэзiдэнта. На нацыянальным узроўнi менавiта ў яе значная роля ў вырошчваннi розных вiдаў гароднiны.

Праграма развiцця Прыпяцкага Палесся ажыццяўляе стратэгiчны разварот ад экспарту сыравiны да выпуску прадукцыi з высокiм дабаўленым коштам. У Петрыкаўскiм раёне развiваецца горназдабыўны комплекс «Беларуськалiя», у Лунiнецкiм — мадэрнiзуецца вытворчасць РУПП «Гранiт». Адначасова плануецца арганiзацыя вытворчасцi новай прадукцыi, у тым лiку сухiх малочных прадуктаў у Лунiнецкiм раёне i глыбокай перапрацоўкi драўнiны ў Ельскiм раёне. Ключавой асаблiвасцю рэгiянальнай прамысловай палiтыкi з'яўляецца дыверсiфiкацыя. Мадэрнiзацыя традыцыйных галiн iдзе паралельна са стварэннем iмпартазамяшчальных вытворчасцей. Чаканым вынiкам рэалiзацыi праграмы стане не толькi рост аб'ёмаў прамысловай вытворчасцi, але i карэннае паляпшэнне сацыяльна‑эканамiчных паказчыкаў.

Прыпяцкае Палессе валодае ўнiкальным прыродным капiталам, якi фармiруе аснову для развiцця экатурызму.

Сацыяльны блок праграмы накiраваны на карэннае паляпшэнне якасцi жыцця палешукоў: развiццё мабiльнай медыцыны i тэлемедыцыны, будаўнiцтва i рэканструкцыю ўстаноў адукацыi, развiццё спартыўнай iнфраструктуры i камунальнай гаспадаркi (капiтальны рамонт i рэканструкцыя сетак водазабеспячэння, каналiзацыi, цеплазабеспячэння, а таксама будаўнiцтва станцый абязжалезвання вады). За гэты год ужо зроблена нямала. З найбольш значных поспехаў — заканчэнне мадэрнiзацыi сярэдняй школы № 1 г. Лунiнец, пачатак будаўнiцтва фiзкультурна‑аздараўляльнага комплексу i новага будынку ЦРБ у Ганцавiцкiм раёне.

На завяршаючым этапе знакавы для Ганцавiцкага раёна iнвестыцыйны праект — арганiзацыя бiяфармацэўтычнай вытворчасцi лекавых сродкаў на аснове плазмы крывi на базе фiлiяла РНПЦ трансфузiялогii, што дазволiць iмпартазамясцiць шэраг значных для насельнiцтва медыцынскiх прэпаратаў, уключаючы «Альбумiн» i «Iмунаглабулiн нутравенны».

Праграма развiцця Прыпяцкага Палесся — гэта больш чым спiс iнвестыцыйных праектаў. Гэта стратэгiя, накiраваная на стварэнне сучаснага, камфортнага для жыцця рэгiёна, дзе магчымасцi для самарэалiзацыi будуць не толькi ў гарадах, але i ў вёсках.

Рэгiён можа стаць прыкладам сбалансаванага рэгiянальнага развiцця, дзе гаспадарчая эфектыўнасць iдзе паралельна з захаваннем унiкальнай экасiстэмы i паляпшэннем дабрабыту людзей.

Прыпяцкае Палессе — гэта не проста геаграфiчны рэгiён на поўднi краiны. Гэта сапраўднае сэрца Беларусi, якое на працягу стагоддзяў качала па яе жылах жыццё, культуру i непакорлiвы дух i месца, дзе знаходзяцца нашы нацыянальныя сiмвалы, у тым лiку велiчная рака Прыпяць, якая яшчэ ў старажытныя часы называлася морам Герадота, Альманскiя балоты, адзiн з першых цэнтраў нацыянальнай дзяржаўнасцi — горад Тураў.

Менавiта тут, сярод балот i пойменных дуброў, фармiраваўся той самы «палескi менталiтэт» — няспешлiвы, мудры, цярплiвы i непакорлiвы, блiзкi да прыроды i моцны духам. Палешукi навучылiся выжываць у найскладанейшых умовах, i гэты ген перадаўся ўсёй беларускай нацыi.